LinkedIn واقعاً برای چه کاری است
LinkedIn یک شبکه اجتماعی حول هویت حرفه‌ای است. به‌جای عکس‌های تعطیلات و میم، آدم‌ها اینجا می‌گویند کجا کار می‌کنند، چه می‌دانند و روی چه چیزی کار می‌کنند. همین آن را هم فید اجتماعی و هم موتور جست‌وجوی استعداد می‌کند: استخدام‌کنندگان آنجا دنبال متقاضی می‌گردند، خریداران پیش از یک جلسه فروشنده‌ها را بررسی می‌کنند و برگزارکنندگان رویداد دنبال متخصص برای دعوت می‌گردند.
برای افراد، LinkedIn مثل یک رزومه زنده است و راهی برای ارتباط با همکاران حتی مدت‌ها بعد از تغییر محل کار. برای کسب‌وکارها جایی است برای ساختن اعتبار نزد مخاطبان حرفه‌ای، استخدام و رسیدن به تصمیم‌گیرندگان شرکت‌های دیگر. بیشتر مردم بدون هر روز پست گذاشتن از آن ارزش می‌گیرند؛ یک پروفایل کامل و شبکه‌ای که خوب انتخاب شده باشد خودش بخش بزرگی از کار را انجام می‌دهد.
پروفایلی بسازید که پیدا شود
از چیزهایی شروع کنید که مردم اول می‌بینند. عکسی واضح و تازه بگذارید که چهره‌تان بیشتر قاب را پر کرده باشد و تصویر سربرگی اضافه کنید که چیزی درباره کارتان بگوید. عنوان پروفایل (Headline) لازم نیست همان عنوان شغلی‌تان باشد. یک خط کوتاه که بگوید به چه کسی و چطور کمک می‌کنید، مثل توسعه‌دهنده بک‌اند متمرکز بر پرداخت یا حسابدار فروشگاه‌های کوچک اینترنتی، راحت‌تر به خاطر سپرده می‌شود و در نتایج جست‌وجو دیده می‌شود.
بخش درباره (About) را به‌صورت اول‌شخص و خوانا بنویسید: چه کار می‌کنید، در چه چیزی خوب هستید و می‌خواهید مردم درباره چه موضوعی با شما تماس بگیرند. در بخش تجربه، به‌جای وظایف، نتایج را شرح دهید و هر نقش را به صفحه درست شرکت وصل کنید تا پروفایل‌تان لوگوی آن را نشان دهد. مهارت‌هایی را اضافه کنید که واقعاً به کار می‌برید، چون استخدام‌کنندگان بر اساس آن‌ها فیلتر می‌کنند، و از مدیران یا مشتریان قبلی بخواهید توصیه‌نامه‌ای بنویسند که به کار مشخصی اشاره کند.
چند تنظیم کوچک هم کمک می‌کند. موقعیت مکانی و حوزه فعالیت را دقیق تنظیم کنید، نشانی عمومی پروفایل را شخصی‌سازی کنید تا روی رزومه مرتب دیده شود و از بخش شاخص (Featured) برای سنجاق کردن بهترین کارتان استفاده کنید، چه نمونه‌کار باشد، چه یک سخنرانی و چه پستی که خوب گرفته است.
شبکه‌ای بسازید که برایتان کار کند
شبکه‌ای از کسانی که شما را می‌شناسند بیش از فهرست بلندی از غریبه‌ها ارزش دارد. با همکاران، هم‌کلاسی‌ها، مشتریان و آدم‌هایی که در رویدادها می‌بینید ارتباط بگیرید و هنگام فرستادن دعوت‌نامه، به‌ویژه برای کسانی که ممکن است شما را به یاد نیاورند، یک یادداشت شخصی کوتاه اضافه کنید. گفتن اینکه کجا با هم آشنا شده‌اید یا چرا می‌خواهید ارتباط بگیرید، احتمال پذیرفته شدن را خیلی بیشتر می‌کند.
لازم نیست با هر کسی که کارش برایتان جالب است ارتباط بگیرید. دنبال کردن (Follow) اجازه می‌دهد بدون ارتباط دوطرفه پست‌های کسی را ببینید و بسیاری از افراد سرشناس به هر حال دنبال‌کننده را ترجیح می‌دهند. ارتباط‌های درجه دوم شما، یعنی آشنایان آشنایان‌تان، جایی است که معرفی‌ها از آن می‌آید؛ پس وقتی می‌خواهید به کسی تازه برسید، اول ببینید چه کسانی را مشترکاً می‌شناسید.
تعامل بخشی از شبکه‌سازی است. کامنتی سنجیده زیر پست کسی، تبریک برای یک نقش تازه یا به اشتراک گذاشتن اعلام یک همکار شما را در دید شبکه‌تان نگه می‌دارد، به شکلی که یک پروفایل ساکت هرگز نمی‌تواند.
پست‌هایی منتشر کنید که مردم بخواهند بخوانند
برای پست گذاشتن در LinkedIn لازم نیست اینفلوئنسر باشید. پست‌هایی که معمولاً جواب می‌دهند چیزی مفید از تجربه خودتان به اشتراک می‌گذارند: درسی از یک پروژه، اشتباهی که از آن یاد گرفتید، یک نکته کاربردی یا نظر شما درباره خبری در حوزه‌تان. داستان‌های مشخص از انگیزه‌های مبهم بهترند و جمله اول قوی اهمیت دارد، چون فید فقط ابتدای یک پست را نشان می‌دهد و بعد خواننده تصمیم می‌گیرد آن را باز کند.
LinkedIn چند قالب را پشتیبانی می‌کند، از جمله پست متنی، تصویر، ویدیوی کوتاه، سند که به‌صورت اسلایدهای قابل ورق‌زدن نمایش داده می‌شود، مقاله‌های بلندتر و خبرنامه‌هایی که دنبال‌کنندگان می‌توانند مشترک شوند. قالبی را انتخاب کنید که به ایده شما بخورد، نه اینکه صرفاً به خاطر خود قالب دنبالش بدوید. هشتگ در LinkedIn نقش کوچک‌تری نسبت به بعضی شبکه‌های دیگر دارد؛ بنابراین حداکثر چند هشتگ مرتبط کافی است و پست‌هایی که برای لایک یا کامنت التماس می‌کنند معمولاً خواننده را دلزده می‌کنند.
نظم از حجم مهم‌تر است. چند بار در ماه پست گذاشتن و پاسخ دادن به کامنت‌های پست‌های خودتان بیش از یک انفجار فعالیت که به سکوت ختم شود اعتماد می‌سازد. اگر نوشتن پست برایتان زیاد است، با کامنت‌های سنجیده زیر پست دیگران شروع کنید؛ بیشتر از آنچه فکر می‌کنید خوانده می‌شوند.
از LinkedIn برای جست‌وجوی کار استفاده کنید
بخش مشاغل (Jobs) به شما اجازه می‌دهد فرصت‌ها را بر اساس عنوان، شرکت، مکان و دورکار، ترکیبی یا حضوری بودن جست‌وجو کنید و می‌توانید جست‌وجوها را ذخیره و هشدار را روشن کنید تا آگهی‌های تازه به سراغ شما بیایند. بعضی مشاغل درخواست سریع با پروفایل LinkedIn شما را می‌پذیرند و بعضی شما را به سایت خود شرکت می‌فرستند. در هر دو حالت پروفایل کامل کمک می‌کند، چون تیم‌های استخدام اغلب پیش از خواندن هر چیز دیگری به آن نگاه می‌کنند.
تنظیم «آماده همکاری» (Open to Work) به استخدام‌کنندگان می‌گوید شما دنبال کار هستید. بسته به اینکه کارفرمای فعلی‌تان از جست‌وجوی شما خبر دارد یا نه، می‌توانید آن را فقط برای استخدام‌کنندگان نشان دهید یا عمومی روی عکس‌تان نمایش دهید. LinkedIn تلاش می‌کند نشانه ویژه استخدام‌کنندگان را از استخدام‌کنندگان شرکت خودتان پنهان کند، اما نمی‌تواند همه موارد را منتفی کند؛ پس با در نظر گرفتن این نکته انتخاب کنید. یادتان باشد استخدام‌کنندگان هم از ابزارهای جست‌وجو استفاده می‌کنند؛ بنابراین کلیدواژه‌های عنوان، بخش درباره و مهارت‌های شما تعیین می‌کنند دیده شوید یا نه.
فقط به درخواست‌ها تکیه نکنید. کسانی را که در شرکت‌های موردعلاقه‌تان کار می‌کنند پیدا کنید، پست‌هایشان را بخوانید و وقتی به‌جا بود، از طریق یک ارتباط مشترک درخواست معرفی بدهید. معرفی‌ها می‌توانند درهایی را باز کنند که درخواست تنها باز نمی‌کند. LinkedIn طرح‌های پولی Premium هم برای کارجویان، تیم‌های فروش، استخدام‌کنندگان و کسب‌وکارها دارد؛ آنچه هر طرح شامل می‌شود در طول زمان تغییر می‌کند، پس پیش از پرداخت طرح‌های فعلی را مقایسه کنید.
صفحه شرکت و تبلیغ کسب‌وکار
صفحه شرکت به یک کسب‌وکار حضور مستقل از کارکنانش می‌دهد. آن را از یک پروفایل شخصی می‌سازید، لوگو، توضیحات، وب‌سایت و حوزه فعالیت را اضافه می‌کنید و بعد به همکاران نقش‌های مدیریتی متناسب با کاری که باید انجام دهند می‌دهید. وقتی کارکنان شرکت را در بخش تجربه خود ثبت می‌کنند، روی صفحه ظاهر می‌شوند و این بی‌سروصدا به بازدیدکنندگان نشان می‌دهد آدم‌های واقعی آنجا کار می‌کنند.
صفحه‌ها می‌توانند پست منتشر کنند، فرصت‌های شغلی را به اشتراک بگذارند، رویداد برگزار کنند و خبرنامه اجرا کنند. قوی‌ترین صفحه‌ها اخبار شرکت را با محتوای واقعاً مفید ترکیب می‌کنند، مثل پست‌های آموزشی، داستان مشتریان که با اجازه منتشر می‌شود و نگاهی به پشت صحنه. کارکنان را تشویق کنید پست‌های جالب را به اشتراک بگذارند، اما هرگز به آن‌ها فشار نیاورید؛ شبکه‌های شخصی به توصیه‌های صادقانه اعتماد می‌کنند، نه کمپین‌های آشکار.
وقتی دیده شدن ارگانیک کافی نیست، ابزارهای تبلیغاتی LinkedIn به شما اجازه می‌دهد مردم را بر اساس عواملی مثل عنوان شغلی، صنعت، اندازه شرکت و رتبه سازمانی هدف بگیرید. همین دقت دلیل رایجی است که شرکت‌هایی که به کسب‌وکارهای دیگر می‌فروشند آنجا تبلیغ می‌کنند. با یک آزمون کوچک شروع کنید، مشتریان بالقوه یا ثبت‌نام‌هایی را که واقعاً می‌گیرید بسنجید و فقط چیزی را که جواب می‌دهد گسترش دهید.
ایمن بمانید و طبق قوانین عمل کنید
تنظیمات حریم خصوصی‌تان را مرور کنید تا تصمیم بگیرید چه کسی می‌تواند ارتباط‌ها، نشانی ایمیل و به‌روزرسانی‌های پروفایل شما را ببیند، و تأیید دومرحله‌ای را برای حساب‌تان روشن کنید. نسبت به پیشنهادهای شغلی که بیش از حد خوب به نظر می‌رسند، استخدام‌کنندگانی که زود پرداخت یا مدارک شخصی می‌خواهند و کسانی که اصرار می‌کنند گفت‌وگو را از همان اول به برنامه‌ای دیگر ببرید مشکوک باشید. LinkedIn در بسیاری از مناطق نشان تأیید هویت و محل کار ارائه می‌دهد که به شما کمک می‌کند بسنجید یک پروفایل واقعی است یا نه.
قرارداد کاربری LinkedIn انتظار دارد هر شخص یک حساب با نام واقعی خودش داشته باشد و ربات‌ها و ابزارهای خودکاری را که دعوت‌نامه یا پیام انبوه می‌فرستند یا پروفایل‌ها را استخراج می‌کنند ممنوع کرده است. استفاده از آن‌ها می‌تواند حساب را با محدودیت روبه‌رو کند؛ پس از شرایط استفاده LinkedIn پیروی کنید و حضورتان را دستی بسازید. زمان بیشتری می‌برد، اما شبکه‌ای که به دست می‌آورید شبکه‌ای است که وقتی به آن نیاز دارید واقعاً پاسخ می‌دهد.