طرح‌های پولی GitHub: امکانات Pro، Team و Enterprise

GitHub حساب شخصی را از سازمان جدا می‌کند. حساب شخصی به یک توسعه‌دهنده تعلق دارد و می‌تواند روی GitHub Free یا GitHub Pro باشد. سازمان فضایی مشترک برای یک شرکت یا پروژه است که مخزن‌ها و دسترسی‌ها در آن به‌صورت متمرکز مدیریت می‌شوند و می‌تواند روی GitHub Free برای سازمان‌ها، GitHub Team یا GitHub Enterprise قرار بگیرد.

چند چیز جدا از خود طرح صورت‌حساب می‌شوند: GitHub Copilot، محصولات امنیتی پیشرفته برای کد خصوصی و خدمات اندازه‌گیری‌شده‌ای مثل دقیقه‌های اضافه Actions، Codespaces و فضای ذخیره‌سازی بسته‌ها فراتر از سهمیه طرح. دانستن این تفکیک جلوی رایج‌ترین غافلگیری را می‌گیرد؛ یعنی این تصور که یک طرح همه چیزهایی را که نام GitHub دارند پوشش می‌دهد.

نام طرح‌ها و سهمیه‌های دقیق هر از چندگاهی تغییر می‌کنند. پس این راهنما را نقشه‌ای از کاربرد هر رده بدانید و پیش از پرداخت، جزئیات را در صفحه‌های قیمت‌گذاری و مستندات GitHub تأیید کنید.

طرح رایگان سخاوتمندتر از چیزی است که بسیاری از مردم انتظار دارند. افراد و سازمان‌ها می‌توانند مخزن عمومی و خصوصی نامحدود بسازند و همکاران را دعوت کنند و به Issues، درخواست‌های ادغام (pull request)، Projects برای برنامه‌ریزی، Discussions و GitHub Pages برای مخزن‌های عمومی دسترسی دارند.

حساب‌های رایگان همچنین سهمیه ماهانه دقیقه‌های GitHub Actions و فضای ذخیره‌سازی بسته را برای مخزن‌های خصوصی دارند و برای مخزن‌های عمومی سهمیه‌ی بسیار بیشتری در نظر گرفته می‌شود. حساب‌های شخصی هم هر ماه سهمیه‌ای از مصرف Codespaces می‌گیرند. برای پروژه‌های سرگرمی، کار متن‌باز و یادگیری، اغلب همین همه چیزی است که لازم دارید.

چند پایه امنیتی هم رایگان است: احراز هویت دومرحله‌ای و passkey برای ورود، هشدارها و به‌روزرسانی‌های امنیتی Dependabot برای وابستگی‌های آسیب‌پذیر و، در مخزن‌های عمومی، اسکن کد و اسکن اطلاعات محرمانه (secret scanning) همراه با push protection. محدودیت‌های طرح رایگان بیشتر وقتی خودشان را نشان می‌دهند که روی مخزن‌های خصوصی کنترل بازبینی و شاخه بخواهید.

GitHub Pro طرح پولی حساب‌های شخصی است. کار اصلی‌اش این است که ابزارهای پیشرفته همکاری و تحلیل را به مخزن‌های خصوصی بیاورد، در حالی که طرح رایگان آن‌ها را فقط برای مخزن‌های عمومی می‌دهد.

با Pro، یک مخزن خصوصی می‌تواند از شاخه‌های محافظت‌شده، بازبین‌های الزامی درخواست ادغام، چند بازبین روی یک درخواست ادغام و فایل‌های code owners استفاده کند که به‌طور خودکار از افراد مناسب درخواست بازبینی می‌کنند. همچنین می‌توانید سایت‌های GitHub Pages را از مخزن‌های خصوصی منتشر کنید، برایشان ویکی نگه دارید و آمار مخزن مثل ترافیک و نمودار مشارکت‌کنندگان را ببینید.

Pro سهمیه‌های Actions، Packages و Codespaces را هم بالاتر می‌برد و دسترسی به پشتیبانی GitHub را اضافه می‌کند. این طرح به فریلنسرها، مشاوران و توسعه‌دهندگانی می‌خورد که کد مشتری یا کد شخصی‌شان را خصوصی نگه می‌دارند، اما باز هم حفاظ‌های ایمنی‌ای را می‌خواهند که پروژه‌های عمومی رایگان دارند. دانشجویان تأییدشده اغلب می‌توانند از طریق GitHub Education بدون هزینه به Pro دسترسی پیدا کنند؛ اگر شامل شما می‌شود، ابتدا همین مسیر را بررسی کنید.

GitHub Team همتای سازمانی Pro است و به‌ازای هر عضو صورت‌حساب می‌شود. همان ابزارهای پیشرفته را به مخزن‌های خصوصی سازمان می‌آورد و امکاناتی می‌افزاید که برای گروه‌ها ساخته شده‌اند، مثل بازبین‌های تیمی روی درخواست‌های ادغام، درخواست‌های ادغام پیش‌نویس در مخزن‌های خصوصی و یادآوری‌های زمان‌بندی‌شده که بازبین‌ها را از کارهای منتظر باخبر می‌کنند.

Team معمولاً پله بعدی برای یک استارتاپ یا شرکت کوچک است که کدش خصوصی است و روند کارش به بازبینی وابسته است. محافظت از شاخه و بازبین‌های الزامی در مخزن‌های خصوصی به شما اجازه می‌دهند قاعده‌ای ساده را اجرا کنید، مثلاً اینکه هیچ تغییری بدون نگاه نفر دوم به شاخه اصلی نرسد؛ قاعده‌ای که طرح رایگان سازمان روی کد خصوصی نمی‌تواند اجرایش کند.

Team سهمیه‌های Actions و Packages بزرگ‌تری از Free دارد و دسترسی به پشتیبانی GitHub را هم شامل می‌شود. برای بسیاری از تیم‌های کوچک و متوسط، همین طرح نیازهای روزمره را بدون سربار اداری Enterprise پوشش می‌دهد.

GitHub Enterprise برای سازمان‌های بزرگ‌تر و صنایع دارای مقررات طراحی شده است. دو شکل اصلی دارد: Enterprise Cloud که روی زیرساخت خود GitHub اجرا می‌شود و Enterprise Server که شرکت آن را در مرکز داده یا حساب ابری خودش میزبانی می‌کند.

ویژگی‌های شاخص Enterprise درباره کنترل‌اند. این طرح ورود یکپارچه (SSO) از طریق ارائه‌دهنده هویت شرکت، ایجاد و حذف خودکار کاربر، گزینه‌ای که در آن شرکت حساب اعضایش را کامل مدیریت می‌کند، سیاست‌هایی که هم‌زمان روی سازمان‌های متعدد اعمال می‌شوند، مخزن‌های داخلی قابل‌مشاهده برای همه افراد شرکت و گزارش‌های ممیزی دقیقی را اضافه می‌کند که می‌شود آن‌ها را به‌صورت پیوسته به ابزارهای امنیتی ارسال کرد. گزینه‌هایی مثل فهرست مجاز IP و اقامت داده هم جزو پیشنهاد Enterprise هستند.

Enterprise سهمیه‌های مصرف بزرگ‌تر، گزارش‌های انطباقی که تیم‌های امنیتی هنگام ارزیابی تأمین‌کننده می‌خواهند و رده‌های پشتیبانی بالاتر را هم می‌آورد. اگر شرکت شما باید نشان دهد چه کسی، چه زمانی و به کدام کد دسترسی داشته یا باید داده‌ها را در منطقه‌ای مشخص نگه دارد، Enterprise معمولاً طرح مرتبط است.

GitHub Copilot، دستیار برنامه‌نویسی مبتنی بر هوش مصنوعی، به‌طور پیش‌فرض در Pro، Team یا Enterprise گنجانده نشده است. افراد می‌توانند با یک سطح رایگان محدود شروع کنند و به طرح‌های فردی پولی بروند، در حالی که سازمان‌ها برای اعضای خود اشتراک Copilot Business یا Copilot Enterprise می‌خرند و سیاست‌ها را متمرکز مدیریت می‌کنند، مثلاً اینکه کدام ویژگی‌ها فعال باشند و آیا پیشنهادهای مشابه کد عمومی مسدود شوند یا نه. دانشجویان تأییدشده، مدرسان و نگهدارندگان پروژه‌های متن‌باز محبوب ممکن است واجد دسترسی رایگان باشند.

امنیت پیشرفته برای کد خصوصی هم همین‌طور است. اسکن کد، اسکن اطلاعات محرمانه با push protection و بازبینی وابستگی‌ها در مخزن‌های عمومی رایگان‌اند، اما استفاده از آن‌ها در مخزن‌های خصوصی به محصولات امنیتی پولی GitHub نیاز دارد که سازمان‌هایی که روی Team یا Enterprise هستند می‌توانند اضافه کنند. GitHub این محصولات را در طول زمان بسته‌بندی مجدد کرده است؛ پس نام‌های فعلی و محتوای هر کدام را بررسی کنید.

برای بسیاری از تیم‌ها، ارزش امنیتی واقعی همین‌جاست. push protection می‌تواند ارسالی (push) را که شامل انواع پشتیبانی‌شده‌ی اطلاعات محرمانه، مثل توکن و کلید، است مسدود کند و اسکن کد می‌تواند الگوهای رایج آسیب‌پذیری را داخل درخواست‌های ادغام و پیش از ادغام کد نشان دهد.

فراتر از خود طرح، GitHub وقتی از مقدار گنجانده‌شده بگذرید مصرف اندازه‌گیری‌شده دقیقه‌های Actions، runnerهای بزرگ‌تر، Codespaces، فضای ذخیره‌سازی بسته و Git LFS را صورت‌حساب می‌کند. در تنظیمات صورت‌حساب بودجه یا سقف هزینه تعیین کنید تا یک workflow از کنترل خارج‌شده یا یک codespace فراموش‌شده به صورت‌حسابی غیرمنتظره تبدیل نشود.

یک راه سریع برای تصمیم‌گیری: اگر کارتان عمومی است یا در حال یادگیری‌اید، روی Free بمانید؛ اگر مخزن‌های خصوصی مهمی دارید و می‌خواهید روی آن‌ها محافظت از شاخه و بازبینی داشته باشید، Pro را انتخاب کنید؛ وقتی چند نفر در یک سازمان روی کد خصوصی همکاری می‌کنند، سراغ Team بروید؛ و وقتی بحث ورود یکپارچه، الزامات ممیزی، مخزن‌های داخلی یا اقامت داده پیش آمد، Enterprise را بررسی کنید.

هر طرحی که استفاده می‌کنید، از حساب پشت آن با احراز هویت دومرحله‌ای و یک مدیر رمز عبور محافظت کنید و شرایط استفاده GitHub را رعایت کنید؛ از جمله اینکه هر فرد را به یک حساب شخصی رایگان محدود می‌کند و انتظار دارد حساب را همان کسی که ثبت کرده استفاده کند. سازمان‌ها باید به هر عضو حساب فردی بدهند، نه حساب مشترک، هم برای امنیت و هم برای داشتن ردپای ممیزی روشن. rStock به GitHub وابسته نیست.